tag:blogger.com,1999:blog-67366422978593651152011-04-21T11:17:34.391-07:00picasaweb.google.com/steffitissonSteffihttp://www.blogger.com/profile/15593051523622500058noreply@blogger.comBlogger161100tag:blogger.com,1999:blog-6736642297859365115.post-37366482053697631312009-04-13T01:43:00.001-07:002009-04-13T01:44:30.069-07:00Dit weekend zijn we naar Lesotho gereden. Lesotho is net zoals Swaziland een land in Zuid-Afrika. We hadden geluk dat we nog een auto en verblijf hebben gevonden want met paasweekend zat bijna alles vol. Eerst wouden we eigenlijk naar Malealea gaan, een toeristisch plaatsje niet zo heel diep in Lesotho maar daar zat alles vol. Uiteindelijk zijn we dan zo in Mokhotlong helemaal in het Noordoosten beland.<br /><br />Na een lange en helse rit door de bergen zijn we dan eindelijk in ons “hotel” aangekomen. Tijdens de rit zijn we zelf moeten uitstappen omdat de auto volgeladen de bergen niet op kon. Ook zijn we op en gegeven moment gebarricadeerd door een auto met twee dronken mannen maar we zijn dan toch snel kunnen voort rijden!<br /><br />Ons hotel stelde maar heel weinig voor, wat ook normaal is gezien de hoge armoede in Lesotho. Maar de mensen waren allemaal wel heel vriendelijk!<br /><br />Zaterdag zijn we dan heel de dag gaan paardrijden door de bergen. Lesotho is echt super mooi en een aanrader om te bezoeken. Mensen leven er nog heel traditioneel, vele zonder elektriciteit en stromend water. Ze leven van veeteelt en landbouw en wonen allemaal in de traditionele ronde hutten.<br /><br />Zondag hebben we er dan een hele dag over gedaan om terug thuis te geraken, ondanks de zware rit heen en terug was Lesotho echt de moeite. De foto’s zeggen meer dan woorden!<br />Voor de rest zal ik het zeer druk hebben deze week omdat mijn relaunch evenementen plaats vinden volgend weekend! Daarna nog een weekje stage, een beetje uitbollen en dan 24 april is het al de laatste stagedag!!!<br /><br />We zijn momenteel volop bezig met onze rondreis te plannen. Waarschijnlijk wordt het Kaapstad (robbeneiland nog doen en cagediven) dan de Garden route naar Port Elizabeth en daarna met het vliegtuig naar Mozambique! Maar er staat dus nog altijd niets vast… Vanaf dat het gepland is laat ik het wel weten!<br /><br />Tot snel!<br />XXXXXXXXXXXXXXXXX<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6736642297859365115-3736648205369763131?l=steffiinbloemfontein.blogspot.com' alt='' /></div>Steffihttp://www.blogger.com/profile/15593051523622500058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6736642297859365115.post-73183296433066265462009-04-13T01:38:00.001-07:002009-04-13T01:43:13.195-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_c8V150QfEd8/SeL7AWFEOOI/AAAAAAAAAB0/We_IuGYGrb0/s1600-h/IMG_1851.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5324093692850747618" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_c8V150QfEd8/SeL7AWFEOOI/AAAAAAAAAB0/We_IuGYGrb0/s320/IMG_1851.JPG" border="0" /></a><br /><div>Van 25 maart tot 3 april ben ik naar Kaapstad geweest. </div><br /><div><br />Ann-Sophie haar mama en Dirk hadden een huis gehuurd voor ons allemaal ( de zes Belgische meisjes) in Camps Bay, het Knokke van Zuid Afrika! </div><br /><div><br />Ann-Sophie is twee dagen eerder vertrokken met het vliegtuig en wij zijn dan met de bus (12u) van Bloem naar Cape Town gereden. </div><br /><div><br />Toen we daar aankwamen konden we onze ogen niet geloven! Dat huis was gigantisch! En zoveel luxe, niet normaal. Er was zelf een butler Charles. </div><br /><div><br />Hieronder vinden jullie een beknopt reisverslag van mijn trip naar Kaapstad:</div><br /><div><br />Dag 1:<br />Aangekomen en heel de dag aan ons zwembad gelegen, met uitzicht op de zee en de 12apostelberg op de achtergrond (mooier dan de Tafelberg trouwens!) . S’avonds zijn we dan met zen allen iets gaan eten in Kaapstad zelf, dat is ongeveer vijf minuten rijden van Camps Bay. Ik had verwacht dat Kaapstad meer aan de zee ging liggen maar eigenlijk is het enkel de Waterfront ( de haven die helemaal is omgebouwd tot shop en eetparadijs) dat aan de kust ligt. Voor de rest is Kaapstad omgeven door prachtige baaien, die elks hun eigen naam hebben en daar zijn er dus wel zo’n boulevards naast de kust. Wij zaten dus in Camps Bay J Die avond zijn we iets gaan drinken in Cape de Cuba, een leuk resto/café in Longstreet, de bekendste straat van Cape.<br /><br />Dag 2:<br />We zijn met zen alle en de bollies ( mama en dirk) naar Stellenbosch, Franschoek en Paarl geweest. Allemaal leuke dorpjes, vooral Stellenbosh dan! Daarna zijn we gaan wijnproeven bij Kanonkop, blijkbaar één van de betere ZuidAfrikaanse wijnen.<br /><br />Dag 3:<br />We zijn heel de dag gaan shoppen in Kaapstad! Wat een verademing was vermits er hier in Bloem niet veel te shoppen valt! En voor we het wisten stonden we op een filmset naast Clint Eastwood! Hij is een film aan het opnemen in Kaapstad met Matt Damon en Morgan Freeman. Ze ware juist een straatscene aan het filmen in Kaapstad centrum dus zijn we eens een kijkje gaan nemen. S’avonds zijn iets gaan eten in Mama Africa, een bekend Afrikaans restaurant. Beetje zoals Mata Mata Pili Pili.<br /><br />Dag 4:<br />We zijn naar Gansbaai gereden om te gaan cagediven! In een kooi tussen de haaien zitten. Na drie uur rijden waren we er eindelijk. Eerst hebben we daar dan iets gegeten om daarna naar het haventje te gaan en de boot op! Op de boot merkte we dat de zee heel wild was, Mel was ook zeeziek aan het worden. Uiteindelijk zijn we dan niet in de kooi kunnen gaan omdat het te wild was en we de haaien niet zouden kunnen zien! We gaan tijdens onze rondreis terug naar Gansbaai voor een tweede poging vermits we de organisatie al hadden betaald.<br />S’avonds hebben we dan met zen vijven een poolparty gehouden in ons huis. De bollies en AS waren met zen drieën iets gaan eten.<br /><br />Dag 5:<br />Marte, As, Mel en ik zijn naar de Waterfront in CapeTown geweest. Nathalie en Evelien zijn gaan zonnen op het strand van Camps Bay ( en daar zijn ze ook slachtoffer van Candit Camera geworden!).<br />De waterfront is het hele domein aan de haven. Ze hebben dit helemaal omgebouwd en nu zijn er talrijke restaurants, een grote shoppingmal,… De waterfront is ook de plek waar de gevangen vroeger naar Robbeneiland vertrokken.<br />We zijn gaan eten in een Belgisch restaurant Den Anker, mosselen met friet en kaaskroketten!!!<br />Toen we daar rondliepen stonden we plots weer op een filmset, ergens aan een terras van een café. En plots zagen we dat we deze keer niet naast Clint Eastwood stonden maar naast Matt Damon!<br />We zijn dan ook nog naar het Two Oceans Aquarium aan de Waterfront geweest.<br /><br />Dag 6:<br />Relaxen aan het zwembad en braaien voor de bollies.<br /><br />Dag 7:<br />Onze laatste dag in Kaapstad zijn we naar Kaap de Goede Hoop gereden en Simon’s Town en Bolders Beach waar de pinguins zitten! S’avonds zijn we dan met de bus naar Bloemfontein vertrokken. Onze bus had een panne dus hebben we in het midden van de nacht, in the middle of nowhere op een nieuwe bus moeten wachten. Na zestien uur (!) waren we dan uiteindelijk terug in Bloemfontein!<br /></div><br /><div>De foto's staan online op picasa! Ik heb een selectie gemaakt want had echt enorm veel foto's. Je kan ook via mijn favorieten op mijn picasa naar Mel haar foto's! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6736642297859365115-7318329643306626546?l=steffiinbloemfontein.blogspot.com' alt='' /></div>Steffihttp://www.blogger.com/profile/15593051523622500058noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6736642297859365115.post-88121768010311409102009-03-22T13:51:00.000-07:002009-03-22T13:53:27.104-07:00Ik zie dat het weer al een tijdje geleden is dat ik iets van mij heb laten weten…<br /><br /><br />Op mijn werk is alles super! Ik ben druk bezig met het rebranden van mijn organisatie. St Nicholas Children’s Hospice zal voortaan Sunflower Children’s Hospice heten ( dankzij mij hihi) en dat moet natuurlijk zoveel mogelijk in de kijker worden gezet!<br /><br />Ik ben dus momenteel bezig met persberichten enzo uit te sturen, radio interviews te regelen, tv aandacht te krijgen... Op 16, 17 en 18 april vinden er een aantal evenementen plaats. Een receptie voor allerlei belangrijke Bloemers en opendeurdagen voor iedereen. Omdat ik dus de leiding heb over heel deze campagne moet ik ook die dingen regelen. Zoals je het dus hoort… BUSY! Ik heb mezelf ook omgedoopt tot communciation manager voor Sunflower, ik verdiende da wel vond ik :)<br /><br />Ik heb zelfs een assistente gekregen hihi! Momenteel zijn we vooral de dingen voor het evenement aant regelen maar soms is het wel zeer stresserend! Ik moet namelijk ook nog een project doen voor het Nationaal Museum… Maar de tijd vliegt hier echt voorbij!<br /><br />De laatste twee weken heb ik dus veel werk gehad en zijn we tijdens de weekends in Bloem gebleven. Vorig weekend zijn we vrijdag naar een super leuk feestje geweest. Eerst zijn we gaan eten in Seven on Kelner, een leuk restaurantje waar vooral de upperclass komt. Er was iets te doen, er speelde een live bandje en het was een soort van opening van hun cocktail bar of zoiets dus er was wat lokale pers. Met het gevolg dat we een aantal keer op de foto’s moesten en in MyWeek en Get It komen, zowat de zone 03 van hier. Dus vanaf nu zijn we celebs ;) Toen we dan aankwamen op het feestje in het News Café in de Waterfront waren we weer celebs, we waren namelijk de enige blanken op een gigantisch feestje. Het was deels buiten en deel binnen en het was echt superleuk! De zwarten hier zijn allemaal dol op House dus ik was helemaal in mijn element ;) Maar ja je kan het je al voorstellen, zo’n aantal blanke die dansen als houten stokken tussen allemaal shakende zwarten… Iedereen wou met ons op de foto want ze vonden het allemaal super dat er blanken mensen naar hun soort feestjes kwamen! Zeker toen ze doorhadden dat we eigenlijk geen afrikaners waren. Blank en zwart is hier namelijk toch echt nog gescheiden, maar ik vind de zwarten veeeeel leuker! Die blanken zijn hier allemaal zeer gelovig, saai en bovendien superconservatief! Zoals je kan zien op sommige foto’s hebben we hier best wel al wat vrienden.<br /><br />Maar dus terug naar het feestje, op een gegeven moment besloten al onze omstanders ons te leren dansen. Dus net zoals in de films werden we allemaal één voor één in een kringetje geduwd en moesten we we onze moves laten zien. Niet echt mijn ding maar ontsnappen was onmogelijk! Maar die mensen kunnen zo goed dansen! Niet normaal!!! Ik heb er een filmpje van en zal het wel eens laten zien als ik thuis ben.<br /><br />Zaterdag zijn we dan uitgenodigd bij Melinda, een verpleegster van mijn werk, voor een braai. Haar zoon is voor twee jaar naar Engeland vertrokken en nu beschouwd ze mij zowat als haar nieuwe dochter. Was echt gezellig! Een typisch afrikaanse braai met alle vetzakkerij dat erbij te pas komt!<br /><br />Voor de rest hebben we nog wat aan het zwembad gelegen, wat gewinkeld, terrasjes gedaan… Tegenwoordig zitten Sadice en Manini vaak bij ons thuis. Twee leuke meisjes van onze klas.<br />Dit weekend hebben we ook niet veel gedaan. Normaal gingen we naar Lesotho maar omdat we woensdag naar Cape Town vertrekken voor een week hebben we besloten om dit weekend maar uit te stellen. Dus dit weekendje ook aan het zwembad gelegen, een braai gehouden bij ons thuis, uit geweest naar Barbas,… Ik weet niet of ik dit al eens heb vermeld maar het blanke uitgaansleven slaagt echt tegen! Precies lorret de mar! De zwarte feestje zijn voor ons moeilijk te vinden en ze zijn vaak downtown, in de kasie en dus niet heel veilig voor een bende blanken, zelf al gaan we met onze zwarte vrienden. Het vorige feestje was namelijk in de waterfront op het terras dus dat was wel veilig. Er waren ook heel wat cheesegrils en cheeseboys. Dat zijn de rijkere zwarten, ze noemen ze zo omdat kaas hier redelijk duur is. Grappige benaming he!<br /><br />Voor de rest ben ik deze week naar heel wat vergaderingen gemoeten met belangrijke mensen hier in Bloem. Best wel grappig dat mijn stagejob zo echt is! Ik ben vrijdag ook een hele naar Botshabelo geweest. Een gigantische township buiten Bloem. Ik was er al eens geweest en eigenlijk vind ik het daar echt leuk! Er staan enorm veel krotten maar ook veel normale huisjes. In een aantal andere townships in Bloem is het blijkbaar erger. De townships in Bloem noemt iedereen ‘the location’. En dat zijn blijkbaar echte squatter camps! Echte krottenwijken dus…Daar ga ik dinsdag naartoe voor mijn werk.<br /><br />Maar dus Botshabelo, er was een training voor de granny’s of de gogo’s. Omdat er hier in ZA een lost generation is ( mensen van tussen de 30 en 40 die sterven aan HIV/AIDS) komen vele aidsoprhans bij hun grootmoeders terecht. Voor die oude besjes is dat niet altijd even simpel en mijn hospice voorziet dan ook regelmatig trainingen in palliatieven zorgen en homebased care programs. Het was echt een leuke dag en Louise, een oude vrijwilligster van SUnflower was mee op trot. Maar gelachen dat ik heb met haar. Die is echt fantastisch. Je zal ze wel zien op de foto’s. Een oude tante die niet op haar mondje gevallen is! Zij is coloured. Je hebt hier de verschillende zwarte stammen (Xhosa, Zulu, Sesotho, Tswana,…) de blanken en dan de coloureds. De coloureds zijn diegenen die het hardst worden gediscrimineerd. Vaak zien ze er niet uit al mulatjes en zijn ze dus even zwart als anderen. Maar je ben een coloured als je Afrikaans en Engels spreekt en geen zwarte taal kan. Hun cultuur leunt zeer dicht aan bij de blanken. Maar dat is echt allemaal heel ingewikkeld! Ik leer elke dag iets bij.<br /><br /><br />Nog iets anders grappig, mensen hier kunnen er maar niet van over dat we in Belgie geen ‘downtown’ hebben, de ghetto dus! De meeste van ons zijn al eens downtown geweest met mensen van onze klas maar ik ga eens een andere keer gaan. Ik geraakte nooit uit mijn bed!<br /><br />Woensdagnacht vertrek ik met de bus naar Cape Town. We verblijven daar in Camps Bay bij AS haar ouders, die komen op bezoek in Bloem morgen (maandag) en gaan dan door naar Cape. Ze zijn zo lief geweest een huis te huren groot genoeg voor ons alle zes!!! Met zwembad! Ik kijk er dus al naar uit, ondanks de slechte timing voor mijn werk… Maar ik verdien wel een weekje vakantie!<br /><br />Jullie zullen met dus weer een tijdje niet horen maar als ik terug ben zul je wel een zeeeer lang verslag krijgen!<br /><br />Dikke kussen! En bedankt iedereen voor de leuke mailtjes en de berichtjes!<br /><br />XXXXXXXXXXxx<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6736642297859365115-8812176801031140910?l=steffiinbloemfontein.blogspot.com' alt='' /></div>Steffihttp://www.blogger.com/profile/15593051523622500058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6736642297859365115.post-46973104780581531752009-03-10T01:49:00.001-07:002009-03-10T01:53:37.113-07:00Weekendje uit!<br /><br />Dit weekend hebben we een weekendtrip gedaan. We (= Nathalie, AnnSophie,Melanie, Marte, Evelien en ik) hadden een auto gehuurd voor zes personen ( een toyota verso) en zijn naar een dorpje ten noorden van Bloem geweest, Clarens.<br /><br />We zijn vrijdagnamiddag vertrokken en de weg tot in Clarens was echt prachtig! Overal schitterende natuur. Hoe dichter je bij Clarens kwam hoe meer bergen en tevoorschijn kwamen. De weg die je volgt om tot in Clarens te geraken ligt eigenlijk naast de grens met Lesotho, een land binnen ZA. Daar gaan we trouwens binnen twee weken naartoe voor een weekendje! Ik heb de foto’s van de rit op mijn picasa gezet.<br /><br />Clarens op zich was niet zo spectaculair. Het is echt zo’n toeristendorpje waar niet veel te beleven valt. Het uitzicht dat je vanuit clarens hebt is natuurlijk prachtig! Maar dat is het dan ook. We hadden geen lodge of B&amp;B gereserveerd omdat we dachten dat er wel nog ergens een plaatsje zou zijn. Maar toen we dus vrijdagavond gingen rondhoren voor een slaapplaats bleek alles vol te zitten! Hadden we even pech dat het zaterdagochtend een grote marathon was is het slaperige stadje! Uiteindelijk hebben we dan toch nog een lodge gevonden. Die man had een aantal villa’s op het golfterrein die nog vrijstonden. Hij heeft een prijsje voor ons gemaakt et voila een paar minuten later zaten we in onze luxueuze villa’s van het uitzicht te genieten! S’ avonds zijn we dan gaan eten bij een gezellig en lekker restaurantje Clementines.<br /><br />Zaterdagochtend hebben we nog wat rondgewandeld in Clarens en toen zijn we doorgereden naar een nationaal park Golden Gate Highlands. Een prachtig park! Daar hadden we een farmhouse gehuurd. Bleek dat dit ergens in the middle of nowhere stond!!! De weg naar ons huisje was verschrikkelijk! Allemaal putje in zo’n smal zandweggetje. Daar kon onze volgeladen auto toch niet zo goed tegen, maar uiteindelijk hebben we het gehaald! Met het gevolg dat we in ons huisje vast zaten want we konden echt niet met de auto terug naar beneden. We hebben dan maar wat van de stilte en de natuur genoten. Toen we aan het eten waren op onze veranda zagen we plots een hele kudde blesblokken op de heuvel naast ons huisje passeren. Echt mooi, zo midden in de natuur, in de stilte…<br /><br />S’avonds hadden Melanie en Nathalie dan een nachtspel in elkaar gestoken om ons te entertainen. Het was best wel eng, zo’n afgelegen farmhouse uit 1800 lijkt namelijk het perfecte decor voor één of andere horrorfilm.<br /><br />De volgende ochtend, nadat we de auto terug naar de gewone weg hadden gekregen zijn we een wandeling gaan maken door het Nationaal Park. Een korte wandeling welteverstaan vermits niemand van ons echt uitgerust was voor trekken. Leuke wandeling maar ik had bijna ne zonneslag, veeeel te warm!!!<br /><br />Daarna zijn we doorgereden naar Lion’s Rock, een privé game reserve waar verwaarloosde en mishandelde leeuwen en andere katten worden opgevangen. Op het eerste zicht lijkt het wel zielig, want daar zitten ze ook allemaal in afgebakende domeinen maar beter hier dan ergens in een circus in Slovakije. Die dieren zouden ook niet in het wild kunnen overleven omdat ze dat nooit hebben gekend. Maar ik kijk er toch naar uit als we naar een groot natuurreservaat gaan de big five te zien in zijn natuurlijke omgeving! Maar dat zal voor binnen een aantal weken zijn!<br />Na Lion’s Rock zijn we terug naar huis gekeerd, toch wel een rit van een uur of drie. In het donker rijden is hier toch echt wel niet aangeraden. Er is nergens deftige verlichting, camions rijden hier als zotten, auto’s ook eigenlijk. Maar we zijn dan toch veilig thuis geraakt. Onderweg zijn we wel ergens onze voorste nummerplaats kwijtgespeeld… Maar dat zal ons niet zo veel kosten.<br /><br />Maandag moesten we op school een presentatie geven over België. Onze klasgenoten keken er superhard naar uit dus hadden we ons best gedaan om een defitge presentatie in elkaar te steken. Ook hadden we een paar flesjes bier gekocht (je kan hier Duvel en Stella kopen) en chocolade van Côte d’or. Op het einde van onze presentatie vloog iedereen op het bier en de chocolade. Maar echt vliegen he! Niet normaal… Er zitten best wel veel leuke mensen in onze klas. Gisteren na de presenatie zijn we nog lang met de leuke mensen van onze klas blijven praten. Echt interessant om zoveel te leren over die verschillende culturen. In ZA zijn er namelijk een heleboel verschillende stammen. De meeste studenten komen dan van een verschillende stam en hebben dus ook andere rituelen, talen en gewoontes. Maar de mensen van onze klas zijn allemaal zeer modern maar de meeste van hun ouders zijn tradioneel en wonen in rurale gebieden in kleine dorpjes in stamverband. De studenten van mijn klas zitten hier in Bloem op kot.<br /><br />S’ avonds zijn ze ook nog bij ons thuis iets komen drinken en vrijdag gaan we allemaal samen uit naar een eerder zwart café. Die blanken hier zijn maar saaie gelovige mensen die niet echt leuke feestjes geven. Die blanke uitgaansbuurt is hier echt marginaal… Bijna erger dan Lloret de mar! Dus ik kijk er wel naar uit om naar een leuk feestje te gaan. En neenee geen paniek het is niet onveilig! We gaan met een hele groep en met mensen die we kennen.<br /><br />Soms blijft het toch nog raar hier hoor, dat zwart blankgedoe. Gisteren liepen we dan met de mensen van onze klas ( die dus allemaal zwart zijn) door de cafetaria ( waar ook alleen maar zwarte komen) en dan zie je echt veel mensen afkeurend kijken naar die van onze klas omdat ze met blanke optrekken. Omdat de meeste er dan vanuit gaan dat wij ook ZuidAfrikaans zijn. Maar ach, ik ben blij dat de mensen van onze klas ons een kans geven en echt geïnteresseerd zijn in waar wij vandaan komen en hoe het daar is.<br /><br />Volgend weekend blijven we een weekendje in Bloem. Het weekend daarna gaan we voor drie dagen naar Lesotho. De woensdag daarna, 23 maart vertrekken we dan voor een week naar<br />Kaapstad! Dus plannen genoeg!<br /><br />Jullie horen me snel!<br /><br />KUS KUS KUS<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6736642297859365115-4697310478058153175?l=steffiinbloemfontein.blogspot.com' alt='' /></div>Steffihttp://www.blogger.com/profile/15593051523622500058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6736642297859365115.post-38402941706499867942009-03-04T11:25:00.000-08:002009-03-04T11:27:47.472-08:00Het lijkt al weer even geleden, dus bij deze een kleine update over het leven in ZA!<br /><br />Dit stukje had ik al geschreven maar nog niet online gezet. Vorig weekend, het weekend van 21 en 22 maart dus, zijn we naar een natuurreservaat geweest. De foto’s stonden al online maar dus<br />bij deze nog wat uitleg:<br /><br />Emoya Park and Fiela Cheeta Park<br /><br />Vandaag zijn we ( met zen elven : de belgen, Julie en Carolien zijn gisteren ook aangekomen; de vier Hollanders) op safari geweest!!! EINDELIJK<br />We zijn om half vijf opgestaan want we gingen normaal om half zes een taxi nemen naar Emoya Park. Jammer genoeg bleek het te regenen. We belde naar Jaques ( de eigenaar van het park) en hij zei ons dat we beter een andere keer konden komen, omdat hij dacht dat het de hele dag zou regenen.<br /><br />Spijtig, maar dan maar terug in ons bed.<br /><br />Om tien uur waren we dan allemaal terug wakker. We zaten in het app en besloten niet nog een weekend te laten verknallen door het weer. Het vorige weekend was eht ook slecht weer geweest. En om nu weer naar de Waterfront Mall te gaan…<br />Dus we besloten de taxi te nemen naar het Cheeta park, dat park lag op het domein van Emoya. Toen we dan aankwamen bleek dat we niet konden komen omdat we niet hadden gereserveerd. Uiteindelijk bleek dat we en het park en het cheeta park konden doen!!!<br /><br />Ons eerste plan was een wandeling van vier uur ( van zes tot tien). Maar dus nu zijn we twee uur en half met een bakkie door het park gereden en zijn we de cheetafarm gaan bezoeken.<br />In het park lag dan de Cheetafarm. Deze wordt uitgebaad door een vrouw die verstoten welpjes opvangt. Er zaten drie cheeta’s , drie leeuwenwelpjes en twee wolven, en nog een paar hondjes.<br />Het is gek hoe tam die dieren zijn, die vrouw slaapt daar zelf met in een bed!!! Ik heb de leeuwen en de cheetas kunnen aaien maar vertrouwde het toch niet altijd even goed, wat wel aan sommige foto’s te zien is :)<br /><br />Mama, het zou daar echt iets voor u zijn! Jullie kunnen nog altijd afkomen he ;)<br />Het was echt super leuk en ik hoop dat we nog veel safari’s zullen doen!<br />De foto’s staan op picasaweb.google.com/steffitisson. Ik heb ook nog wat andere foto’s online gezet en sommige mapjes verder aangevuld.<br /><br />Vorige week ( laatste week feb) was er ook een Amerikaanse filmploeg op bezoek in Sunflower House. Ze kwamen uit Ohio en hadden een aantal jaar geleden een documentaire gemaakt over Hospices in Zuid-Afrika. Omdat Joan, mijn stagementor, ook in de documentaire voor kwam zijn ze hem komen tonen in Sunflower House. Het was een zeer ontroerende en mooie documentaire. Ze gaan hem proberen in zoveel mogelijk festivals in te schrijven en hopelijk wint hij dan wat prijzen! Die foto’s staan onder SunflowerHouse 2.<br /><br />Die week zijn we ook naar een toespraak van Jacob Zuma geweest. <br /><br />Verschillende mensen hebben ons afgeraden om naar de speech van Jacob Zuma te gaan die vandaag (donderdag) kwam spreken op de CUT in het kader van de verkiezingen. Een kleine situatieschets: Zuma is de president van het ANC, de regerende partij in Zuid-Afrika. Het ANC is reeds gedurende 15 jaar aan de macht in dit land en is opgericht door Nelson Mandela. Ze hebben in deze periode echt goeie dingen gedaan voor de bevolking. Zwarten hadden tijdens de apartheid echt niets, helemaal niets. Huizen werden gebouwd, elektriciteit en water werd voorzien, gezondheidszorg en onderwijs werd toegankelijk voor iedereen…Maar corruptie heerst in het land en vandaag vergeet het ANC een beetje wat er in het verleden allemaal voor goeds is gedaan. K.O.P.E. is een afscheuring van het ANC en is een radicaler partij dan ANC, het juiste partijprogramma van K.O.P.E. ken ik niet maar blijkbaar willen alle andere partijen in Zuid-Afrika samenwerken met K.O.P.E. om ervoor te zorgen dat ANC niet weer de meerderheid haalt. Bovendien lopen er tegen Zuma verschillende rechtszaken, niet alleen over corruptie maar ook voor verkrachting. Hij is bovendien de man die verkondigde dat hij nadat hij seks had gehad met een HIV positieve vrouw, hij zich gewoon had gedoucht zodat de kans op HIV nihil werd…<br /><br />Sean Moodly, de raadsman van Desmond Tutu, (waar we gisteren lekker Indisch zijn gaan eten) vertelde ons dat we stom zouden zijn niet te gaan naar de speech. Het was een historisch kans zei hij. Dus dan maar besloten om de raad van alle anderen naast ons neer te leggen en op naar de CUT.<br /><br />Iedereen liep op de CUT rond met een ANC T-shirt, en zoals het hoort in Zuid-Afika was iedereen aan het zingen en dansen. Er hing een geweldige sfeer. Uiteraard waren we de enige blanken in een super grote aula. Het kon niet anders dan dat we werden opgemerkt wat dus ook het geval was. Al snel kregen we een ANC T-shirt en begonnen de aanhangers foto’d van ons te trekken. Enkelen onder ons hadden de T-shirt aangetrokken, zonder enige bijbedoelingen maar dat is gewoon pure promotie en propaganda voor het ANC, dus eigenlijk goeie PR. Normaal gezien begon de speech rond 15u, maar pas tegen 16.30u kwam Zuma aan. Eens op het podium zat hij 1 of ander verslag aan het lezen en helemaal niet te luisteren naar de man die hem aankondigde.<br /><br />En toen kwam het: zijn speech. Wel 2 keer zei hij dat hij blij was op de University of the Freestate te zijn, voor alle duidelijk daar was hij niet. Zijn speech was gewoon slaapverwekkend, hij las alles af. Op een bepaald moment maakte hij een cruciale fout. Hij vernoemde het probleem racisme waarmee Zuid –Afrika te kampen heeft en betreurde het voorval dat (volgens hem) op onze universiteit was voorgevallen in mei vorig jaar.<br />Er ging een filmpje de wereld rond waarin blanke studenten van de University of the Freestate zwarte schoonmaaksters hadden verplicht om hun urine op te drinken..<br />Nu moet je weten dat Bloemfontein twee universiteiten telt, ik zit op de CUT, of de Technical University of the Freestate, met dat voorval had onze universiteit niets te maken!<br /><br />Als je nog geeneens weet in welke universiteit je studenten bent aan het toespreken kan je niet verwachten dat studenten braaf blijven zitten terwijl ze vals beschuldigd worden. Dat gebeurde dus ook niet, enkelen stonden gewoon op en verlieten de zaal. Ikzelf ben blijven zitten tot hij volgens mij fout 2 maakte, hij vertelde dat het onderwijssysteem in het land geweldig goed draait en dat 98% van de kinderen tussen 7 en 15 jaar naar school gaan, meneer Zuma, lees mijn blog maar eens en leg mij dan is uit wat kindergezinnen zijn! Dus besloot ik om ook op te staan. Tot zover mijn eerste political gathering.<br />( Dit stukje is geschreven door de zeer lieve Nathalie Goovaerts, ik was wat aan de luie kant en heb dus gewoon haar stukje overgenomen, hihi)<br />Dit weekend dan hebben we een auto gehuurd, een Toyota Corola. Wel proppen want we zijn met zes! Zaterdag zijn we naar Bloemspruit gereden om mee te doen aan een watersportevent ten voordele van Lebone.<br /><br />Lebone is een organisatie die opvang voorziet voor kinderen die wees zijn geworden doordat de ouder HIV+ zijn of zelf HIV+zijn. Lebone voorziet een dak boven hun hoofd en educatie. Een beetje zoals mijn stageplaats maar dan echt enkel voor aidsorphans. We hebben heel de dag waterspelletjes gespeeld en we hebben de prijs voor “best dressed team” gewonnen! We waren allemaal gekleed in de kleuren van de Belgische vlag. We hadden zelf een Belgische vlag bij! Daarna zijn we gaan lunchen in de mooie tuin van het Oliewenhuis, AS haar stageplaats. We zijn dan met de auto doorgereden naar het casino van Bloem. Chique bedoeling daar, maar blijft toch erg dat je weet dat er op twee minuten rijden verschrikkelijke krottenwijken zijn.<br /><br />Zondag zijn we naar een stad gereden 160 km van Bloem, Kimberly. Kimberly stond vroeger bekend als de stad die schittert. Er waren namelijk heel veel diamanten te vinden. The big hole is zoals de naam het zegt een groot gat. Helemaal uitgegraven met de hand tijdens hun zoektochten naar diamanten. Beetje spectaculair maar voor de rest is er niet veel te zien.<br />Dit weekend gaan we naar Clarens en Lesotho. Clarens is een schattig dorpje en Lesotho is een land binnen Zuid-Afrika, net zoals Swaziland. Maar dat horen jullie volgende week dan wel!<br /><br />Wie er wil skypen, laat het me weten! Ik mis jullie!<br /><br />KUS KUS KUS<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6736642297859365115-3840294170649986794?l=steffiinbloemfontein.blogspot.com' alt='' /></div>Steffihttp://www.blogger.com/profile/15593051523622500058noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6736642297859365115.post-32803411867186007722009-02-27T04:10:00.000-08:002009-02-27T04:10:20.743-08:00<div style="MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_c8V150QfEd8/SafYLL7YERI/AAAAAAAAAA8/QnWT-v8qJp0/s1600-h/IMG_0863.JPG"><img alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_c8V150QfEd8/SafYLL7YERI/AAAAAAAAAA8/QnWT-v8qJp0/s320/IMG_0863.JPG" border="0" /></a> </div><div style='clear:both; text-align:CENTER'><a href='http://picasa.google.com/blogger/' target='ext'><img src='http://photos1.blogger.com/pbp.gif' alt='Posted by Picasa' style='border: 0px none ; padding: 0px; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: initial; -moz-background-origin: initial; -moz-background-inline-policy: initial;' align='middle' border='0' /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6736642297859365115-3280341186718600772?l=steffiinbloemfontein.blogspot.com' alt='' /></div>Steffihttp://www.blogger.com/profile/15593051523622500058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6736642297859365115.post-41350790181654790832009-02-12T03:49:00.000-08:002009-02-12T03:59:46.008-08:00Stage<br /><br />Voor de verduidelijking :)<br /><br />Ik doe mijn stage bij de non-profit organisatie St Nicolas Children’s Hospice. <br /><br />St Nicolas =<br />Providing quality in life; dignity in death; and support in bereavement to children with life-limiting illness and their families.<br /><br /><a href="http://www.stnicholaschildrenshospice.co.za/">http://www.stnicholaschildrenshospice.co.za/</a><br /><br />Op mijn stageplaats is alles eindelijk in orde gekomen. Vorige week voelde ik me wat verloren omdat Joan, mijn contactpersoon er niet was ( een echte wereldverbeteraar die constant op trot is).<br /><br />Maar ik heb haar dan vrijdag ontmoet en zei heeft me gezegd wat er verwacht wordt. Ik moet eigenlijk alles wat er maar te doen valt op gebied van communicatie regelen.<br />Eerste taak is een nieuwe naam en nieuwe huisstijl creëren, brochures maken, site veranderen, relaunch van het vernieuwde ‘St. Nicolas Children’s Hospice’ ( de organisatie waar Sunflower House onder valt),…<br /><br />Dus werk genoeg!<br /><br />Gisteren was de eerste dag dat ik echt heb gewerkt. Ik mocht mee op Richard, Joan’s man, zijn kantoor gaan werken. Hij werkt bij een accountancy bedrijf dat dus los staat van St Nicolas maar omdat er op Sunflower niet echt een plaatsje vrij is mag ik dus bij Richard gaan werken.<br />Ik denk wel dat ik ga proberen te regelen dat ik twee dagen op Sunflower werk (desnoods zet ik me buiten aan een tafeltje), twee dagen op kantoor en één dagje thuis. Liefst vrijdag, dan kan ik wet uitbollen aan het einde van de week. En als we dan op weekend gaan kunnen we ook vroeger vertrekken.<br /><br />Want wat ik moet doen kan ik eigenlijk perfect van thuis uit doen. Maar ik heb nu ook niet veel zin om heel de dag binnen in dit app te zitten. Op kantoor is het wel leuk maar beetje saai dus ik wil zeker een aantal dagen van de week bij Sunflower House werken. Er heerst daar een leuke sfeer en ondertussen kennen de meeste kindjes mij ook al dus dat is dan wat aangenamer dan heel de dag op een kantoorje te zitten.<br /><br />Ik moet ook enkel in de namiddag werken, voormiddag altijd les. Op vrijdagvoormiddag hebben we geen les maar dan werken we aan ons project voor het Nationaal Museum. Over dat project krijgen we nu vrijdag alle nodige uitleg. De vorige bezoekjes aan het museum waren vooral om een koffietje te drinken en wat met Derek te praten, het museum te zien, de buurt te zien,…<br /><br />Vanavond gaan we trouwens naar Ladies @ the movies. Dat kennen ze hier dus blijkbaar ook. Voor maar 33 rand, inkomsticket, eten, goodiebag,… Dat is dus iets van een drie euro! Als je hier op dinsdag naar de cinema gaat betaal je maar twaalf rand! Ongeveer één euro. De Metropolis zet ons echt int zak ;)<br /><br />Dit weekend gaan we zaterdag naar een Valentine’ Picknick in het Oliewenhuis, het museum waar AS werkt. Hopelijk is het dan mooi weer want het is in de tuinen te doen. Vandaag en gisteren regen!<br /><br />Straks komt onze nieuwe huisgenoot aan, Nick, nen Hollander. Ben eens benieuwd…. Maar daar horen jullie één van de dagen wel meer over!<br /><br />Tot snel!<br />XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6736642297859365115-4135079018165479083?l=steffiinbloemfontein.blogspot.com' alt='' /></div>Steffihttp://www.blogger.com/profile/15593051523622500058noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6736642297859365115.post-23740598212550544812009-02-11T03:50:00.000-08:002009-02-11T03:51:51.566-08:00Vandaag ben ik mee geweest met Sister Lekoo naar Botsabelo. Botsabelo ligt op ongeveer zestig km van Bloemfontein. Deze “stad” is één grote township.<br /><br />Ik ga mijn best doen alles zo goed mogelijk te beschrijven maar wat ik vandaag gezien heb valt moeilijk te beschrijven. Ik heb jammer genoeg geen foto’s kunnen nemen omdat het niet veilig was mijn camera mee te nemen. Ook had ik niet echt zin om de blanke ramptoerist uit te hangen.<br /><br />Dat stoort me hier wel, ik zou jullie zo graag laten zien hoe het echte Afrika ( of toch datgene wat ik hier zie en meemaak) eruit ziet maar omwille van de veiligheid kan je bijna nergens foto’s nemen. Wat jullie dus te zien krijgen zijn de mooie en veilige dingen hier in de stad. En dat schept eigenlijk een vertekend beeld want wat de foto’s die jullie zien zijn maar een kleine fractie van de werkelijkheid. Het zijn de veilige gebieden, de malls, het zwembad, enzo. Maar die dingen zijn slechts een facade van een land dat een enorme armoede kent.<br /><br />Maar dus terug naar vandaag…<br /><br />Botsabelo betekend letterlijk ‘ Place of safety’. Deze stad, als je het zo kan noemen, werd opgericht begin jaren zestig en huisvest een aantal verschillende etnische groepen. Allemaal zwarte culturen wel te verstaan. Ik denk dat ik daar de enige blanke was die er rondliep vandaag.<br /><br />Toen we met Thomas, de chauffeur van Sunflower, naar daar reden zag ik niets dan prachtig landschap. Uigestrekte velden met farms, heuvels op de achtergrond,…<br /><br />Na een dik half uur rijden zag ik in de verte plots zilveren weerkaatsingen. Toen we dichter kwamen zag ik dat in die open velden allemaal huisjes stonden. Huisjes is een mooi woord voor krotten gemaakt uit metale golfplaaten. Het hele landschap stond vol met van die huisjes, overal liepen mensen op de weg, dieren liepen er gewoon in het rond,… Zoals je het op televisie wel een hebt gezien.<br /><br />Je hebt de asvaltweg die door Botsabelo loopt maar voor de rest zijn het allemaal zandpaden. Naast deze paden heb je dan allerlei soorten krotten staan. Het ene al wat beter uit gerust dan het andere. Je hebt er ook stenen huisjes die in een redelijk goede staat zijn. Maar sommige van deze huisjes zijn maar twee meter op twee. De wc’s staan allemaal naast de huisjes. Je weet wel zoals een toi toi (denk maar aan de festivals) maar dan met golfplaten.<br /><br />Het was zo’n bizarre ervaring om deze stad te bezoeken. Dankzij het heuvelachtige landschap had je een permanent uitzicht over de “stad” ( met stad bedoelen ze gewoon een aantal secties, zo noemen ze de “wijkjes”). Daar in het midden van zo’n mooi en rustig landschap stonden al die zilveren daken te schitteren.<br /><br />Sister Lekoo vertelde me dat dit een goed ontwikkelde township was omdat de meeste shaq’s ( huisjes) wel elektriciteit hadden en de mogelijkheid om aan stromende water te geraken. Meestal door één kraantje voor elk krot.<br /><br />Er was ook een citycentre. Dat was dan een supermarkt, zoals wij die kennen, een bank, een KFC en een plaats voor de bus en taxibusjes om te stoppen. Meer was er niet aan. Gewoon precies of iemand daar op een dag een stukje "moderne beschaving" had neergezet.<br /><br />Aan de overkant van de winkel waren er overal kraampjes gemaakt van golfplaten. Toen we voorbij reden zag ik pas dat dit eigenlijk garages voor auto’s waren. Op kleine houten bordjes stond er dan ‘car repair’ geschreven. Aan elke kraampje zat dan een paar man die een moersleutel vast hadden.<br /><br />Ik weet dat het waarschijnlijk zeer moeilijk is om jullie dit voor te stellen maar op zich is het leven daar nog niet zo slecht. ( Natuurlijk in vergelijking met ons leven....) Ik bedoel maar, de meeste van de iets deftigere huizen (de bakstenen huisjes) zijn nog in een deftige staat. Een badkamer hebben ze dan wel niet maar in elk huisje dat ik heb bezocht stond er wel een grote tv…<br /><br />Ook heerste er een bizar gevoel van rust in Botshabelo. Overal waar je stond zag je die prachtige groenen heuvels rondom je.<br /><br />Een schril contrast…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6736642297859365115-2374059821255054481?l=steffiinbloemfontein.blogspot.com' alt='' /></div>Steffihttp://www.blogger.com/profile/15593051523622500058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6736642297859365115.post-78332965921657615442009-02-11T03:48:00.000-08:002009-02-11T03:49:58.606-08:00Vandaag (maandag) ben ik met Melinda, één van de verpleegsters naar de Childeren’s ward van het Nationale Ziekenhuis geweest. Sunflower House ligt op het domein van dat ziekenhuis. De kinderen van Sunflower kunnen dus meteen worden opgenomen als hun toestand verergert.<br /><br />Omdat Nathalie vandaag niet moest werken is ze met me meegegaan. Vandaag pas heb ik een deel van het echte Afrika gezien… Het is echt schrijnend in welke staat dat ziekenhuis is. Je hebt hier privéziekenhuizen voor de rijke die een goede verzekering kunnen betalen maar het overgrote deel van de bevolking is afhankelijk van een aantal Staatsziekenhuizen.<br /><br />Kindjes die daar gewoon in een soort plastieke bakje liggen, wat dan een wieg moet voorstellen. Met tien in een zaaltje waar het dan gemakkelijk dertig graden is.<br /><br />Daarna zijn we terug gegaan naar Sunflower House. Normaal zijn de kindjes dan nog allemaal hun middagdutje aan het doen maar vandaag waren de meeste wakker. Nathalie en ik hebben dan heel de namiddag met die kindjes gespeeld.<br /><br />In het begin zijn ze allemaal een beetje wantrouwig maar dan komen ze stilaan naar je toe en nemen ze je hand vast en willen ze spelen. Nathalie had haar zonnebril in haar haar en één van de oudere kindjes een meisje, vond die zonnebril meteen fantastisch. Een andere jongetje, dat vandaag naar huis mocht was zot van het worstelen dat op tv was. Stond hij daar heel de tijd voor de tv met zijn vuistjes klaar om mee te vechten.<br /><br />Alle kinderen daar zijn ondervoed. Sunflower hangt namelijk af van gedoneerd eten en ze proberen die kinderen zo’n voedzaam mogelijk eten te geven maar vaak is dat niet haalbaar. Alle kindjes daar zien er dus ook jonger uit dan ze zijn. Zo is er een superlief ventje dat er uitziet alsof hij één jaar is maar eigenlijk is hij al twee jaar.<br /><br />Ook zit er een kindje dat al zestien maanden is maar het is echt een lijkje. Verschrikkelijk! Zo klein, zo extreeeem mager… Echt schrijnend. Ze was verwaarloosd door haar ouders…<br />Ik onthou de kindjes hun naam ook niet. Ze hebben allemaal Afrikaanse namen die wij echt niet deftig kunnen uitspreken dus voor mij zijn het allemaal ‘sweeties en darlings’<br /><br />Eén van de meisjes, het oudste, was ook zot van het fototoestel en heeft heel de tijd foto’s zitten trekken. Deze staan online op mijn picasa site ( klikken op de diavoorstelling op mijn blog en zo kom je er). Ik ga nog wel een wat meer foto’s trekken van de Sunflower House maar ik ga nog eventjes wachten, tot ik de mensen een beetje beter ken en de kindjes wat meer vertrouwen in me hebben.<br /><br />Ze noemen mij daar ook allemaal Mama. En een paar meisjes vroegen aan mij en Nathalie waar onze mama’s waren. Probeer dan maar eens uit te leggen dat je uit België komt, en land ver ver weg van ZA.<br /><br />Toen we dan doorgingen vroeger ze ook allemaal of we morgen weer terug kwamen… Het zal echt moeilijk zijn om die kinderen achter te laten als ik terug naar België ga. Ze zijn zo liefdevol en afhankelijk. Terwijl sommige van hen eigenlijk zwaar ziek zijn en waarschijnlijk een moeilijk leven tegemoet gaan. Als ze tenminste blijven leven…<br /><br />Morgen ga ik naar een township met sister Lehkoo. De hele dag, van tien tot vier. Ik ben best wel een beetje “bang”. Ik weet niet wat ik ervan moet verwachten maar het zal alleszins een moeilijke en zware dag worden.<br /><br />We gaan niet naar de Day Care Centres in de township maar mee met Home Based Care. Zij gaan dus van huis naar huis om kinderen te verzorgen.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6736642297859365115-7833296592165761544?l=steffiinbloemfontein.blogspot.com' alt='' /></div>Steffihttp://www.blogger.com/profile/15593051523622500058noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6736642297859365115.post-66293064809105365072009-02-08T10:48:00.000-08:002009-02-08T10:49:13.761-08:00<div align="center"><span style="font-family:trebuchet ms;">Leef jou lewe<br /><br />Niemand is in beheer van jou geluk nie behalve jy.<br />Wat ander van jou dink het niks met jou te doen nie.<br />Moenie jouself te ernstig opneem nie.<br />Lag vir die simpel dingetjies. Lag vir jouself! Lag!<br />Speel meer speletjies, kijk meer flieks en lees meer.<br />Moenie jou lewe met ander vergelyk nie.<br />Droom meer terwyl jy wakker is.<br />Tyd genees meeste wonde. Gee tyd, tyd!<br />Stap elke dag vir 10 minute en glimlag terwyl jy dit doen.<br />Die lewe is te kort om enigeiemand te haat.</span></div><span style="font-family:trebuchet ms;"><div align="center"><br /> Vergeve almal vir alles.</div><div align="center"><br />Brand daardie kerse, gebruik die goeie linne, en dra die duur onderklere.<br />Moeie aanhou wag vir ‘n spesiale geleentheid nie.</div><div align="center"><br />Vandaag is spesiaal</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6736642297859365115-6629306480910536507?l=steffiinbloemfontein.blogspot.com' alt='' /></div>Steffihttp://www.blogger.com/profile/15593051523622500058noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6736642297859365115.post-1370714858155073572009-02-07T12:50:00.000-08:002009-02-07T12:51:38.392-08:00Onderaan staan foto's! Als je daarop klikt kom je op mijn Picasa webalbum en kan je de fotos zien!<br /><br />KUS<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6736642297859365115-137071485815507357?l=steffiinbloemfontein.blogspot.com' alt='' /></div>Steffihttp://www.blogger.com/profile/15593051523622500058noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6736642297859365115.post-34160380940052688492009-02-06T00:48:00.001-08:002009-02-06T01:07:40.265-08:00Vandaag (donderdag 5 feb) was het een hectische dag met een traumatiserend begin maar toch een leuk einde… Het was een dag met hoogtes en laagste en ik weet niet wat nu eigenlijk het meeste indruk op mij heeft gemaakt.<br /><br />Ik stond om zeven uur deze ochtend op om me klaar te maken om naar school te gaan. Om acht uur hadden we namelijk onze eerste les Public Speaking. Wat weeral een fragment uit Gangstas Paradise bleek te zijn, maar daarover straks meer. Toen ik na een kwartiertje aangekleed was hoorde ik plots geluiden die leken op een kapotte uitlaat. Ik ging naar de kamer van Mel en Nakke om daar uit te raam te kijken.<br /><br />Als je in hun kamer staat zie je namelijk het tankstation aan de overkant van de straat. Plots drong het tot me door dat die luide knallen geen autogeluiden waren... Ik en Mel keken uit de raam en zagen dat iedereen die bij het tankstation en de Get together (leuk koffiehuisje naast het station) begin weg te rennen. We riepen snel de andere dat ze moesten komen kijken want er was weer wat aan de gang aan het tankstation. ( een aantal nachtje geleden was er een feestje op de unif en liep er super veel volk om straat dronken te wezen, wat te vechten enz. Toen hebben we ook een tijdje vanachter ons raam staan toekijken naar dat tafereel)<br />Maar dus om verder te gaan over deze ochtend…<br /><br />Een man stond in het wilde weg op iedereen te schieten! Daar stonden we dan, met vier achter dat raampje van onze app te kijken naar een gewapende overval. ..<br /><br />Zijn wapen vuurde op zijn minst tien kogels af en autos reden met scheurende banden weg, mensen liepen alle kanten uit… Het was namelijk al volop ochtend en er was veel volk op straat.<br />De man had een revolver in zijn ene hand en een zilveren doos in zijn andere hand.<br />We zagen ook een wagen staan die het geld kwam ophalen aan het tankstation. In België gebeurt zoiets met gepantserde voertuigen en politiebegeleiding, in Bloem dus niet… De overvallers , er was er één met een wapen en de andere stonden klaar met hun bakkie zodat de gewapende man er maar hoefde in te springen, hadden de overval waarschijnlijk wel gepland of die koerier gevolgd .<br /><br />De gewapende man sprong dus in zijn bakkie ( kleine pick up truck) en scheurde er vandoor. We konden niet zien over er gewonden waren gevallen maar op zo’n moment denk je wel het ergste natuurlijk.<br /><br />Het duurde minstens een dikke vijf minuten voor de politie er was. En je moet dan weten dat het politiestation van Bloem aan de andere kant van ons kruipunt ligt. Letterlijk tien seconden stappen en je bent van het tankstation bij de politie!<br /><br />Een ambulance kwam ter plekke en we konden zien dat er niemand werd weggedragen. Iedereen die daar aanwezig was heeft dus echt veel geluk gehad!<br /><br />Maar het is toch een bizarre en best wel traumatiserende ervaring, zo’n gewapende overval zien op twintig meter afstand… Ik ben alleen al blij dat we die ochtend niet besloten te gaan ontbijten in de Get Together.<br /><br />Uiteindelijk kan ik wat er gebeurd is wel relativeren. Zo’n dingen gebeuren namelijk ook in Belgie. Alleen komt het hier net iets vaker voor. Maar geen nood, ik weet wat ik wel en niet mag doen, waar ik wel en niet mag komen dus er zal mij wel niets overkomen!<br /><br />Na getuige te zijn van dit voorval zijn we naar de les gegaan. Onze eerste les Public Speaking. We kwamen daar binnen en we zaten nog maar net neer en we moesten al meteen dictie-oefeningen doen! Best wel grappig maar ook wel goed want veel zwarte mensen spreken hier goed en vloeiend engels maar het is vaak moeilijk hen te verstaan omwille van hun andere accenten.<br />Toen moesten er een aantal studenten een gedicht, speech, mooie tekst,… voordragen. In België, als je zou vragen waarom ze dat gedicht hebben gekozen zou er niet veel zinnigs uitkomen. Hier beginnen ze meteen hun hele verhaal te doen. Vaak triestige verhalen waar je echt je ogen van opentrekt.<br /><br />Zo was er een meisje, dat er op het eerste zicht heel stoer en best gemeen uitzag, dat een gedicht las over “bemoederen”. Toen de docent vroeg waarom ze dit had gekozen vertelde ze dat haar vrienden haar altijd willen bemoederen, haar willen helpen,… Maar er was ook nog een andere reden. Haar zus bemoederde haar ook altijd. Ze vertelde haar welke vrienden ze moest hebben, welke kleuren ze moest drager,… Maar haar zus was vorige maand gestorven. Maar omdat ze dit niet altijd beseft roept ze soms dingen tegen haar moeder over haar zus, dat die maar moet afruimen, dat zij maar moet kuisen,… En pas daarna beseft ze dat haar zus er niet meer is. Ondertussen stonden de tranen in haar ogen, en ook de onze. Op het einde zei ze: I feel so bad that my sister always mothered me and never got the chance to mother her own children..<br />Zo’n hele speech, zomaar even geven voor een klas vol onbekenden…<br /><br />Volgende week is het mijn beurt. Maar in vergelijking met de Afrikanen hun verhalen stellen mijn verhalen niet veel voor.<br /><br />Na die les gingen we met zen allen naar het museum. We werken daar aan een project ivm de mondelinge geschiedenis van mensen in de Bathowijk (township) Zo zullen we elk een interview moeten doen met een bejaarde uit die township. Ik kijk er wel naar uit want ik denk dat het echt een interessante ervaring zal zijn!<br />Derek De Bruyn is onze contactpersoon in het Nationaal Museum. Een zeer vriendelijke en rustige man. Hij heeft ons voorgesteld aan de baas van het museum die zeer blij was om ons te mogen ontvangen.<br /><br />Daarna was het met zen alle op de foto :)<br /><br />Derek nam ons dan mee voor een wandeling over Pres. Brandstr. In deze straat vindt je alle historische gebouwen van Bloem. Vooral veel raadzalen, vermits Bloem de juridische hoofdstad van ZA is.<br /><br />We bezochten ook een oud huis dat vroeger in het bezit was van een rijke Engelse familie. Mooi om te zien maar voor ons niet zo heel speciaal omdat je veel van die voorwerpen bij ons op de rommelmarkt vindt. Maar hier is dat dus heel oud en heel speciaal.<br /><br />Daarna was het richting stageplaats. Op mijn stageplaats loopt alles nogal traagjes. Morgen ontmoet ik Joan eindelijk en hopelijk kan ze me vertellen wat ik allemaal moet doen. Nu loop ik een beetje “verloren” bij. Maar het was vandaag nog wel leuk want heb een beetje documentatie gekregen om te lezen. Richard, de man van Joan, is me dan komen halen want hij ging me naar de bib brengen. Ik bedoelde de schoolbib en hij dacht de gewone bib. Met dus het gevolg dat we fout zaten en dan zijn we maar iets gaan drinken.<br /><br />Richard is echt een hele lieve en vriendelijke man ( eigenlijk is iedereen is supergastvrij en vriendelijk, dat zal wennen worden terug in België…) Hij stelde voor dat hij ons zou helpen met de trips die we willen maken. Ik zei hem dat ik graag op safari wil en dieren wil zien.<br />Hij kende iemand (hij kent eigenlijk iedereen in Bloem!) die een eigen reservaat heeft met giraffen en andere kleinere wilde dieren. We konden daar zeker een naartoe om te gaan wandelen in dat reservaat. Kijk er al naar uit! En toen ik zei dat ik graag ook leeuwen en zo zag zei hij dat hij dan nog een leuke verassing voor me had. Ben eens benieuwd!<br /><br />Na onze milkshake, ging hij me terug naar huis brengen. Maar hij vroeg of ik nog even tijd had. Zonder dat ik het doorhad zaten we al op Naval Hill te rijden. Dat is een berg/heuvel in het midden van de stad, en ook een wildreservaat! We waren daar al eens met Dawn geweest maar toen hebben we geen dieren gezien omdat het regende.<br /><br />We reden rond en rond en plots stopte hij zijn auto en hij zei “You’re going to be very happy…” Dus ik kijk uit de raam en zie niets dan struikjes en gewassen. Hij rijdt een beetje achteruit en toen zag ik het … een babygiraf op nog geen twee meter naast de auto!!! Ik stapte uit en stond dus oog in oog met zo’n schattige “kleine” giraf! Jammer genoeg had ik niets bij om hem te fotograferen…<br /><br />Terug thuis moesten we ons klaar maken voor de opening van een exhibitie in het Oliewenhuis. Een prachtige locatie dat een museum is. Ann-Sophie doed daar haar stage.<br />Daar stonden we dan tussen de Upperclass van Bloem. Te genieten van heerlijke hapjes, een prachtige tentoonstelling en een gigantische tuin!<br /><br />Volgende week gaan we er terug naar toe om deel te nemen aan de Valentine Picknick.<br />Oke ik ga hier afronden want ik ga proberen snel nog wat foto’s online te zetten!<br /><br />Tot snel! KUS KUS KUS<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6736642297859365115-3416038094005268849?l=steffiinbloemfontein.blogspot.com' alt='' /></div>Steffihttp://www.blogger.com/profile/15593051523622500058noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6736642297859365115.post-59850266483244976172009-02-06T00:46:00.000-08:002009-02-06T00:48:02.790-08:00Zaterdagavond zijn we uitgeweest naar de Second Avenue. Het uitgaansleven stelt hier niet zo heel veel voor. Eén straat met een aantal leuke bars en clubs. Maar Second Avenue is een beetje “boers”, Afrikaans voor marginaal dus. Maar we hebben ons wel goed geamuseerd.<br />Zondag uitgeslapen en weer gaan zonnen aan het zwembad. Echt leuk dat we het openbaar zwembad over onze deur hebben. Er zijn drie zwembaden en overal bomen om onder te zitten. Iedereen staat te braaien dus het ruikt daar heel de tijd superlekker. Echt gezellig om iedereen er zo te zien genieten van het lekker eten en het zonnetje.<br /><br />In het zwembad komen zowel zwarte als blanke mensen wat wel leuk is want de meeste plaatsen waar wij komen, om uit te gaan dan zijn plaatsen waar blanken komen. We zouden wel eens graag naar zo’n zwarte club gaan maar de meeste zijn down-town of in de townships en dat zijn plaatsen waar je beter niet kan komen als blanke. Maar wie weet als we vrienden maken die daar wonen kunnen we wel eens een keertje mee met hen op stap gaan.<br /><br />Aan het zwembad en in cafés heeft iedereen ook zijn eigen “Hubbly Bubbly” bij, Zuid-Afrikaans voor waterpijp. Iedereen rookt hier fruit”tabak”. Want blijkbaar is het eigenlijk gewoon gedroogd fruit. Iedereen zit dan samen naast de braai rond de waterpijp. Als is hier echt veel meer relax dan bij ons. Dat zal wel wennen zijn als ik terug ben!<br />Zondagavond zijn we met zen alle, inclusief onze eigen SJP (Sieger Jan Pama, Sara Jesicca Parker voor de vrienden ;) gaan eten in een visrestaurant in de Waterfront Mall. Superlekker en weeral zoooo goedkoop!<br /><br />Vandaag (maandag) hadden we onze eerste les. Het was wel grappig, voelde me een beetje zoals in die film Gangsters Paradise J Maar de mensen zijn allemaal echt heel vriendelijk. De lessen die we hier volgen zullen ons wel niet veel bijbrengen want de meeste hebben we thuis al gehad. Maar het is een goede les Engels en Zuid-Afrikaans. Binnekort moeten we al een presentatie geven over België.<br /><br />In de namiddag zijn we naar alle stageplaatsen een kijkje gaan kijken. Iedereen begint morgen met zijn stage behalve ik. Op mijn stageplaats wisten ze zelfs niet dat ik kwam!<br />Ik had wel een conctactpersoon maar die reist veel voor het werk en is dus zelf zelde op de Sunflower House… Met het gevolg dat ze dan maar dachten dat ik een verpleegster was die stage kwam doen, niet dus! Maar heb alle kindjes al eens gezien. Ze waren allemaal zo schattig, echt om op te eten!<br /><br />De meesten zijn eigenlijk niet ziek maar hebben gewoon geen huis, wezen dus. Er zijn een aantal zieke kindjes en als je dat ziet breekt je hart wel. Maar de SunflowerHouse is zo’n leuke verblijfplaats voor kinderen. Echt gezellig ingericht, over speelgoed en posters,…<br />Ik ben er dus maar heel eventjes geweest en de meeste kindjes waren hun middagdutje aan het doen. Maar ik hoop dat alles snel in orde komt. Tot dan ga ik er waarschijnlijk even als vrijwilliger aan de slag. Ik moet dan een formuliertje invullen en mij bezig houden met de kindjes. Spelen, opruimen,… Ik en kinderen, hopelijk komt het goed! Maar zoals ik al zij zijn het stuk voor stuk echt prachtige kindjes. Ik zou ze zo mee naar huis willen nemen J<br /><br />Het kan zijn dat mijn Nederlands al niet meer zo goed is. Ik heb het idee dat door dat Zuid-Afrikaans hier mijn Nederlands snel achteruit gaat! Maar ik hoop dus dat ik op mijn stage plaats vooral Zuid-Afrikaans moet spreken. Zo zal ik het wel een beetje leren.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6736642297859365115-5985026648324497617?l=steffiinbloemfontein.blogspot.com' alt='' /></div>Steffihttp://www.blogger.com/profile/15593051523622500058noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6736642297859365115.post-50100557979463513222009-02-06T00:45:00.000-08:002009-02-06T00:46:20.736-08:00<span style="font-size:130%;">Ondertussen is het weekend en staat er niet veel op de planning. Vandaag (zaterdag) heb ik eindelijk eens kunnen uitslapen en dat heeft wel deugd gedaan. Gisteren heb ik mijn punten gekregen en ik ben er voor alles door! </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Vandaag gaan we wat zonnen, aan het zwembad liggen en nog eventjes naar de winkel gaan want vanavond is het onze eerste braai! </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Al het eten is hier zooo lekker en goedkoop, ik kan er maar niet van over. Ik vrees dus dat er wel een aantal kilootjes bij zullen zijn gekomen als ik terug ben. <br />Morgenavond gaan we eten bij Ocean Basket in de Waterfront Mall. Een visrestaurant dat hier blijkbaar redelijk gekend en populair is. Sushi here I come! </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Voor de rest heb ik niet echt veel te melden. Alles loopt hier op zijn gemakske, het is en blijft Afrika natuurlijk. Maar ik kan mij wel vinden in de ritme. Het is hier ook gewoon te warm om een ander ritme te hebben. </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Ahja nog een belangrijk weetje, MIJN ZUID AFRIKAANSE NUMMER!<br /><strong><span style="color:#ff0000;">0027 764 379 590</span></strong></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Jullie kunnen dus best sms’n en bellen naar deze nummer. Met skype is het super goedkoop. Je kan gewoon zo’n krediet kopen voor tien euro en dan kan je echt lang met bellen of sms’jes sturen. </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Op het APPARTEMENT IS ER OOK EEN VAST TOESTEL waar je me kan op bellen. Maar doe dit dan s’avonds want overdag ben ik er meestal niet.<br /><span style="color:#ff0000;">0027 514 308 636</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Oke nu is het bikini aan en mij bij Zigi, Nakke en Akkeso in het tuintje legegn! Mel ligt nog te slapen. </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Ja ik typ die blogs op mijn laptop om ze dan zo op de pc van een internetcafé of de unif te zetten. Bespaart mij wat tijd. </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Ik mis jullie allemaal! </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6736642297859365115-5010055797946351322?l=steffiinbloemfontein.blogspot.com' alt='' /></div>Steffihttp://www.blogger.com/profile/15593051523622500058noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6736642297859365115.post-39383696949705862712009-01-30T03:52:00.000-08:002009-01-30T03:55:08.519-08:00Na een lange vlucht eindelijk aangekomen in Bloemfontein… in de regen! Het regent hier dan zelden maar wij zullen het slechte weer hebben meegebracht denk ik . Terwijl ik dit schrijf zijn we ondertussen al dag drie en is het terug ‘ baaie lekker weer ’. Met het gevolg dat ik waarschijnlijk straks al ne zonneslag heb.<br /><br />Ik zal kort eventjes de voorbije hectische dagen schetsen.<br /><br />Dag 1:<br />Toen we in Bloem aankwamen is Dawn ons komen ophalen aan de luchthaven. Dawn is de ‘internationale coördinator’ van de CUT, Central University of Technology. Dit is de school waar ik een aantal lessen zal volgen.<br /><br />· Public Speaking<br />· Reklametaal<br />· Intercultural Communications<br /><br /> Ja bffrs jullie lezen het goed, opnieuw interculturele! Hopelijk zonder belachelijke spelletjes en congratulations ;)<br /><br />Dawn bracht ons naar onze huisjes (die net over de unif en het politiebureau gelegen zijn!). We dachten dat wij met vier ( melanie, annsophie, nathalie en ik) een huisje hadden maar blijkbaar is het een huisje voor vijf personen. En onze roomie is een Hollander (jaja ze zitten overal) die Sieger heet. Maar ik maar een Zigi van. Leuke jongen en het geeft toch een veilig gevoel te weten dat hij hier is.<br /><br />Na onze kennismaken met Zigi stelde hij voor ons mee te nemen naar de mall. Er zijn hier twee behoorlijk grote shoppingmalls, Waterfront en Mimosa.<br /><br />Zigi dacht dat het wel geen probleem zou zijn om met zen zevenen in de taxi te kruipen. Dus Melanie, Natahlie, Marte en ik stapte in een taxi die plots vertrok naar de mall. Maar blijkbaar naar Mimosa terwijl de andere in de Waterfront mall stonden. Eerste uur in Bloem en we stonden daar al schoon. Maar uiteindelijk zijn we toch veilig met een taxi thuis geraakt.<br />Blijkbaar is het hier ook niet eender welke taxi je instapt. Er rijden hier ook veel van die busjes taxi’s rond. Enkel zwarte mensen gebruiken deze en die rijden voornamelijk naar de Townships. Die busjes zitten dan propvol en ze rijden ook veel te snel. Ze rijden hier allemaal nogal gevaarlijk en aan de andere kant!!! Zoals in Engeland. Vaak zie je hier ook van die bakies, pickuptruck die dan vol met mensen zitten ( in het bakie). Auto’s kennen ze hier ook niet, het zijns ‘kars’.<br />S’avonds heeft Zigi ons dan een beetje meer uitleg gegeven over Bloem. Het vreemde is dat alle blanke hetzelfde zeggen : iedereen is supervriendelijk maar toch is eigenlijk niemand te vertrouwen…<br /><br /><br />Dag 2<br />Smorgens zijn we naar de CUT gegaan voor een rondleiding door Bloem. Dawn reed ons in een busjes door de hele stad maar eerst hebben we de campus verkent. Best wel een grote campus met een aantal faculteiten. Maar voornamelijk zwarte studenten, dus we voelden ons er in het begin wel een beetje vreemd om daar dan rond te lopen.<br /><br />Ondanks het feit dat de apartheid is afgeschaft in 94 is er hier toch wel nog een subtiele vorm van apartheid. Maar dat leg ik later nog wel eens beter uit. Ben nogal gehaast, we gaan zo meteen naar een internetcafé want we hebben hier dus geen internet en geen studentenkaart dus op school kunnen we ook niet op internet.<br /><br />De rondleiding was wel boeiend maar ook bizar. Het regende dus Bloem zag er ook al helemaal anders uit dan nu dat de zon schijnt.<br /><br />We reden door buurten waar we absoluut niet mochten komen. Eigenlijk mag je hier in het donker nooit ergens komen. Zelf niet in de zogezegd veilige buurten. Je merkt ook dat mensen hier best wel op hun hoede zijn. Het vreemde is dat de ene straat hier veilig is en dan de zijstraat alweer niet. Het is dus niet zo dat er echt veilige wijken zijn. Buiten dan de suburbs waar vele blanken wonen. Waar wij zitten is het redelijk veilig, althans op het kruispunt waar we zitten. 5oo m verder is het dan weer niet zo al te veilig. Echt vreemd!<br /><br />We zijn langs een township gereden, we hebben downtown gezien ( no go area!) en ook Naval Hill. Een heuvel in Bloem dat eigenlijk een wildreservaat is. Maar jammer genoeg geen diertjes gezien… Het was dan ook aan het regen. Jammer dat het ook daar zo’n onveilige buurt is. Zelf in mooie natuurreservaten is de criminaliteit hoog. Daar mogen we dus ook nooit alleen komen.<br />Na de ronleiding heeft Dawn ons afgezet aan de Waterfront (wat trouwens echt achter onze hoek is!). Dit is de grootse mall. Hier zijn we dan eventjes de winkel gaan verkennen en iets gaan eten. Het eten is hier allemaal zooooo lekker en extreem goedkoop! Ik heb gisteren bijvoorbeeld een gigantische vergeperste smoothie gedronken en heb er nog geen euro voor betaald. Dat is een grootpluspunt, dat alles zo goedkoop is voor ons.<br /><br />Om twee uur werden we verwacht bij Dr. Nick. Het opleidingshoofd voor onze richting. Superlieve man! We mogen hem ook papa nick of nonkel nick noemen. Hij heeft ons nog wat meer info gegeven over onze school en onze lessenrooster. We hebben telkens in de voormidddag les dus ik denk dat ik enkel in de namiddag naar mijn stage zal moeten. Ik heb het gebouw al gezien op de rondleiding met Dawn en het zag er echt wel leuk uit! Dus ik kijk er wel naar uit, ook om Joan en Riochard Marston te ontmoeten, mijn contactpersonen.<br /><br />Een beetje verder in onze straat is er een superleeuk en lekker restaurantje/coffeebarretje. We zijn daar een koffietje gaan drinken na Dr Nick en toevallig was Engela in de buurt en zij is dan mee iets gaan drinken. Engela is het Zuidafrikaanse meisje dat begin dit schooljaar voor een maand in Mechelen was. Het is wel leuk te weten dat je hier eigenlijk al één vriendin hebt J<br />S’avonds hadden we dan al afgesproken met Annemieke. Annemieke werkt bij het bedrijf waar Mel gaat werken. Ook Engela werkt daar.<br /><br />Annemieke is ons komen halen en we zijn naar ‘die mystic boer’ geweest. Dat is een café , club waar voornamelijk blanke mensen komen. Niet dat zwarte mensen er niet mogen komen natuurlijk, maar het wordt gewoon niet echt gedaan denk … Subtiele apartheid.<br /><br />Dit was voor mij echt een cultuurshock! Die mensen dansen hier allemaal op rockmuziek!!! Echt bizar zo’n bende proper uitgedoste mensen alles te zien geven op rock van vijf jaar geleden J Maar blijkbaar was het gisteren een oldskool avond. Normaal is het heavy metal, nog erger dus. Maar het was echt superleuk want die mensen hier zijn zo vriendelijk. Wel leuk dus want ondertussen hebben we er wat vrienden bij J. Wat natuurlijk ook leuk is dat je gewoon Nederlands kan praten terwijl zijn ZuidAfrikaans spreken. Maar ik ga wel proberen Zuid Afrikaans te leren. Want eigenlijk is dat echt een zeer leuke taal, en supermakkelijk!<br />Charlotte, ik heb Amarula geproefd en het is echt indd suuuuperlekker! Baileys maar dan tien keer beter ;)<br /><br />Dinsdag gaan we al braaien (bbq) bij Pieter, een vriend van Annemieke. Ik kijk er al naar uit!<br />Om twee uur lagen we dan in ons bed en vanmorgen moesten we er weer vroeg uit om naar Dawn te gaan om nog wat papierwerk in orde te brengen. Maar nu zijn we dus heel de dag vrij! Straks gaan we met zen allen naar het zwembad, een beetje verder in onze straat. Volledig veilig en te betrouwen :)<br /><br />Ons huisje is trouwens echt wel leuk, oubollig maar leuk! Er zijn drie slaapkamer, een badkamer, living, keuken en tuintje. Maar ik zal snel foto’s proberen te plaatsen! Maar zoals ik al zei heb ik dus geen internet hier en kan ik nog niet op de CUT online gaan. Van zodra dat geregeld is komen er fotos!<br /><br />Zo ik denk dat dit het zowel een beetje geweest is. Het is moeilijk alles wat je ziet, voelt en meemaakt neer te schrijven maar op de foto’s zullen jullie alles wel kunnen zien!<br />Ik mis iedereen wel heel hard en heb het soms nog een beetje moeilijk, ook met dat hele ‘hoge criminaliteit gedoe’. Maar dat is ook wel normaal denk ik als je hier nog maar twee dagen bent natuurlijk.<br /><br />Jullie horen me snel weer!<br /><br />KUS<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6736642297859365115-3938369694970586271?l=steffiinbloemfontein.blogspot.com' alt='' /></div>Steffihttp://www.blogger.com/profile/15593051523622500058noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6736642297859365115.post-57735784054595537402009-01-21T05:32:00.001-08:002009-01-21T05:32:37.198-08:00Vertek : 27 januari 2009<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6736642297859365115-5773578405459553740?l=steffiinbloemfontein.blogspot.com' alt='' /></div>Steffihttp://www.blogger.com/profile/15593051523622500058noreply@blogger.com4